کیفیت خواب بر نوع راه رفتن مان هم اثر می گذارد

دانشمندان می گویند نتایج تحقیقات آن ها نشان می دهد راه رفتن یک فرآیند خودکار نیست و کیفیت خواب می تواند بر روی آن اثر بگذارد.

ما باید ۸ ساعت خواب شبانه داشته باشیم اما اگر امکانش را نداشته باشیم باید تا جایی که بشود این کمبود را به طور منظم جبران کنیم.

کیفیت خواب

دانشمندان در گذشته تصور می کردند راه رفتن یک فرآیند کاملاً خودکار است به اینصورت که ما خودمان را به سمتی که می خواهیم برویم راهنمایی می کنیم و بدن مان به طور خودکار با یک کمک شناختی کوچک، کنترل کار را در دست می گیرد.

اما این تحقیق جدید نشان داده اینگونه نیست. مغز ما به نشانه های بصری یا شنیداری ای که بر سر راه ما قرار می گیرند، واکنش نشان می دهد و با کم و زیاد کردن سرعت مان، در صورت لزوم، راه رفتن ما را تنظیم می کند. مثلاً ممکن است بدون آنکه خودمان متوجه شویم طوری راه رفتن مان را تنظیم کنیم که با چیز خاصی برخورد نکنیم.

به گفته ی دانشمندان، راه رفتن ما بسیار متأثر از مغز ما است.

دانشمندان جبران کمبود خواب را امر مهمی می دانند. مثلاً کسانی مانند کارگران شیفت شب، کادر درمان و برخی پرسنل نظامی که از کمبود خواب مزمن رنج می برند، با جبران منظم این کمبود ممکن است کنترل بهتری بر روی راه رفتن خود داشته باشند.

افراد بزرگسال برای دستیابی به بالاترین توان مغزی خود باید دست کم ۷ ساعت خواب شبانه داشته باشند. کودکان مدرسه ای به ۹ تا ۱۲ ساعت خواب و نوجوان ها هم به ۸ تا ۱۰ ساعت خواب نیاز دارند.

Rate this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 + هجده =