دو کلمه بیگناه، اما نه آنهایی که میخواهید درست زمانی که میخواهید از شیب ۶۵ درجهای پایین بیایید و محکم در یک برانکارد فلزی بسته شوید، بشنوید. هفت کلمه دیگر به مغزم می ریزد: من واقعاً باید داوطلب شدن برای چیزها را متوقف کنم.
نمیدانم داوطلبان تیم نجات کوهستانی سنترال بیکنز برای حل این مشکل چه کردند، اما 30 ثانیه بعد دوباره به حرکت برگشتم، به آسمان خیره شدم و تمام ایمانم را به هفت نجاتدهنده ولزی و چندین متری راه انداختم. طناب
ما در پارک ملی Brecon Beacons هستیم و یک روز را با داوطلبانی سپری میکنیم که زندگی خود را وقف نجات پیادهروها/دوچرخهها/موتورسیکلتها/گوسفندان در این بخش از ولز جنوبی کردهاند. مهمتر از همه، ما اینجا هستیم تا بیاموزیم زندگی پس از لندرور دیفندر چگونه است.
تیم Central Beacons یکی از این نمونه هاست. آنها قبلاً از یک لندروور دیفندر 110 و یک فورد رنجر استفاده می کردند، اما دور شدن آنها از لندرور با آتش سوزی در پایگاه آنها تسریع شد و یافتن جایگزین یک فرآیند جالب و البته پر زحمت بوده است.
در این مرحله شایان ذکر است که تیم Central Beacons، مانند اکثر تجهیزات نجات کوهستان، داوطلب هستند. همه آنها شغل روزانه، خانواده و زندگی خارج از کت قرمز دارند. آنها می توانند تا 130 تماس در ماه دریافت کنند (تابستان شلوغ ترین است)، اکثر آنها در تعطیلات آخر هفته و معمولاً هر کدام سه تا چهار ساعت طول می کشد.
منبع :
autocar.co.uk